Archive for the ‘Plac zabaw’ Category

Wybieramy zjeżdżalnie ogrodowe dla dzieci

Monday, February 13th, 2012

Spośród zabawek ogrodowych największym powodzeniem cieszą się huśtawki, a zaraz za nimi są zjeżdżalnie. Każde chyba dziecko lubi się huśtać i zjeżdżać, zwłaszcza, gdy przy zabawie towarzyszą im rodzice lub dziadkowie. (more…)

Domki drewniane dla dzieci w ogrodzie

Tuesday, January 24th, 2012

Nie tylko dorośli czekają na wiosnę, by powitać ją w ogrodzie, ciesząc się promieniami słońca. Również dzieci marzą, by spędzać jak najwięcej czasu w swoim ulubionym miejscu, którym jest, oczywiście, ich plac zabaw w ogrodzie. Dobrze urządzony kącik do zabawy dostarcza maluchom tylu wrażeń i bodźców, że mogą godzinami się tam bawić. (more…)

Huśtawka dla dzieci w każdym ogrodzie

Monday, December 12th, 2011

Nawet na niewielkiej powierzchni przydomowego ogrodu warto urządzić kącik zabaw dla naszych maluchów. Jest to korzyść obopólna, dzieci mają miejsce do zabawy, a rodzice i dziadkowie mogą dzięki temu trochę odetchnąć od stałej konieczności wymyślania pociechom ciekawego zajęcia. (more…)

Ogrody i Place zabaw dla dzieci cz.2

Wednesday, May 25th, 2011

Plac zabaw

Plac zabaw

W ogrodzie zabaw i gier wyróżnia się place zabaw.

 

žProgram szczegółowy placów gier i zabaw dla dzieci należy dostosować do czterech grup dzieci, grupy te kształtują się wg następującej struktury wieku:
ždzieci najmłodsze do 3 lat (wiek niemowlęcy),
ždzieci młodsze 3—7 lat (wiek przedszkolny),
ždzieci średnie 7—12 lat (wiek szkolny młodszy),
ždzieci starsze 12—16 lat (wiek szkolny starszy).
žProgram dla dzieci do 7 lat należy sytuować bliżej domów w miejscach zapewniających maksimum bezpieczeństwa i łatwych do dozorowania nawet z okien mieszkań.
žLokalizując program na placach należy przestrzegać zasady, aby nie sytuować urządzeń dla najmłodszych dzieci obok terenu dla dzieci najstarszych, których gwałtowne biegi lub silne rzuty piłką mogą być niebezpieczne dla małych dzieci. Wskazane jest wydzielenie programu dla dzieci poszczególnych grup wieku żywopłotami, pergolami, ściankami do rysowania itp.
žW zależności od wielkości placu wyróżnia się trzy typy placów: o powierzchni 8000 m2. 2000 m2 i 600 m2.
žPlac duży — 8000 m2, o pełnym programie przeznaczony dla wszystkich grup dzieci obejmuje wg I. Jańczakowej i I. Kossakowskiej:
žUrządzenia dla dzieci najmłodszych (zaciszny kącik) – 3 kojce stałe, trawnik do zabaw, leżący kloc drewniany, 3 drabinki wysokości l m, schodki, barierkę do nauki chodzenia, 5 ławek dla matek i ewentualnie pergola; wszystkie urządzenia usytuowane na trawniku,
žUrządzenia dla dzieci młodszych — piaskownica 30 m2, placyk do zabaw ruchowych, placyk z przyrządami, pagórek saneczkowy, skrzynia z klockami, 2 domki-budki, korytko z wodą do puszczania łódek, ścianka do zabaw w piłkę, ścianka do malowania, dołek do celowania piłką, kącik do zabaw iluzyjnych, zagonki kwiatów, kolorowe parasole lub daszek chroniący dzieci od słońca i deszczu,

Urządzenia dla dzieci średnich — piaskownica 50 m2, plac ziemny do zabaw ruchowych (zimą ślizgawka), pagórek saneczkowy wysokości 3 m, tor dla rowerów, wrotek i hulajnóg, placyk z przyrządami, kącik do budownictwa przygodowego (wraki samochodów, łodzi), szałasy, ścianka do zabaw w piłkę, ścianka do rysowania, kącik do narad, miejsce na ognisko i scenkę, kosze do celowania na wysokości 2 m,

 

žUrządzenia dla dzieci starszych — boisko do siatkówki, boisko do koszykówki, skocznia wzwyż i w dal, bieżnia 50 m, rzutnia kulą, stół do majsterkowania, kącik do odpoczynku, spożywania posiłków l czytania, zagonki.
žUrządzenia dostępne dla wszystkich grup dzieci — w pawilonie magazynek na drobny sprzęt, narzędzia i materiały do zajęć, w.c., umywalnie, woda do picia, na otwartym powietrzu prysznic lub inne urządzenia wodne dla około 50 dzieci.
žPlac średni — 2000 m2 powinien mieć pełny program dla dzieci w wieku od 7—12 lat i ograniczony program dla grup dzieci do 7 lat i dla dzieci starszych. Zakłada się, że przy małej powierzchni placów należy w pierwszym rzędzie zaspokoić potrzeby tej grupy dzieci, która nie korzysta z ogrodów przy żłobkach i przedszkolach.
žPlac mały — 600 m2 ma program przeznaczony przede wszystkim dla dzieci młodszych do 7 lat z częściowym uwzględnieniem dzieci średnich 7-12 lat. Orientacyjnie można przyjąć, że w skład tego programu będą wchodziły: placyk ziemny (ślizgawka zimą), l piaskownica 20 m2, pagórek saneczkowy o wysokości l m, drzewo okorowane, l drążek do zwisów, 3 huśtawki sprzężone, l drabinka pionowa (2X4 m), l schodki, wrak łódki, kącik do zabaw iluzyjnych, korytko z wodą, ścianka do zabaw w piłkę, ścianka do malowania, kosz do celowania piłką, l stół do majsterkowania, l prysznic, ławki.

Ogrody i Place zabaw dla dzieci

Wednesday, May 25th, 2011
Plac zabaw

Plac zabaw

 

Odrobina historii

  • Ogrody jordanowskie -ogrody dra Henryka Jordana
  • Ideą ich powstania było: wychowanie dzieci i młodzieży poprzez sport uprawiany w specjalnie dla tego celu zakładanych i urządzanych ogrodach (parkach), z równoczesnym włączaniem do programu ćwiczeń sportowych (gimnastycznych) także bogatych wątków patriotycznych. Wzorcowym parkiem tego typu stał się istniejący i działający do dzisiaj krakowski „Miejski Park dr Jordana” założony po 1888 r., na powierzchni ok. 22ha.
  • Ogrody Raua (od 1899) -ogródki dziecięce (zakładane na wzór ogrodów jordanowskich) obok gier, zabaw i wychowania fizycznego organizowano również dożywianie, kąpiele i opiekę lekarska. Ogródki prowadzone przez rozmaite instytucje, pod mecenatem przemysłowca Raua.
  • W 1904 roku istniało już 14 ogródków zabaw dziecięcych. W 1928 roku założono pierwszy w stolicy 2 hektarowy ogród jordanowski. W niedługim czasie powstaje Warszawskie Towarzystwo Ogrodów Jordanowskich, które w ciągu 5 lat organizuje w różnych punktach stolicy 9 placówek o powierzchni od 1,5-2 hektarów każdy oraz publikuje jedną z pierwszych książek o Urządzaniu Ogrodów Jordanowskich (Wysoczański 1975).
  • Burzliwy rozwój ogrodów jordanowskich w Polsce obserwuje się w czasach międzywojennych. Powstają one w każdym większym mieście Rzeczpospolitej. W latach 30-tych jest ich już prawie 100. Jednak do dzisiejszych czasów zachowało się ich bardzo niewiele.
  • Dr H. Jordan zaplanował ogrody, a nie place zabaw. Różnica, nie dotyczy tylko nazwy, ponieważ w ogrodzie wśród drzew, krzewów i kwiatów można dzieciom stworzyć właściwe warunki do uprawiania zajęć sportowych i zabawy oraz nauki na świeżym powietrzu.

Dopiero w latach 60-tych i 70-tych wraz z gwałtownym rozwojem budownictwa mieszkaniowego zapomniano o ogrodach jordanowskich, zaczęto w osiedlach budować place gier i zabaw i rzeczywiście były to place w sensie dosłownym (Kosmala 2003). Cechowały się one niewielką powierzchnią o betonowej lub asfaltowej nawierzchni z kilkoma urządzeniami z metalu lub drewna. Wyposażenie oraz konstrukcja urządzeń niejednokrotnie powtarzane były na wszystkich osiedlach zgodnie tendencjami oraz wymogami wówczas panującymi, były to huśtawki, zjeżdżalnie, ważki, karuzele, drabinki oraz piaskownice.

 

Ogólnie rzecz biorąc place zabaw oraz wyposażenie miało być solidnie zrobione odporne na warunki atmosferyczne oraz wandalizm i przetrwać wiele lat. Dzisiaj wiemy, że urządzenia powinno się wymieniać, co kilka lat a nie stawiać na “wieki”. Roślinność, jeśli już występowała to tylko na obrzeżu, była dla dzieci nie dostępna, a jej dotykanie a tym bardziej zbieranie owoców i liści oraz zrywanie pędów było surowo zabronione.

 

Obecnie w dalszym ciągu usuwa się urządzenia stare i niebezpieczne pozostałe z lat 80-tych powstają nowe place zabaw lub modernizuje się już istniejące. Coraz częściej projektanci oraz producenci urządzeń rekreacyjnych zaczynają się zastanawiać jak zaspokoić potrzeby dzieci, aby bawiły się tak jak lubią, a nie tak jak pragną tego dorośli, oraz jak przyciągnąć młodzież w czasach tak wysoko rozwiniętej techniki.

W przypadku młodszych użytkowników analizowane są rysunki, na których dzieci przedstawiają place zabaw we własnym wyobrażeniu. Okazuje się, że większość tych dzieci za wymarzony teren do zabawy uważa plac o naturalnym podłożu, otwartym krajobrazie nierzadko zróżnicowanej rzeźbie z dużym udziałem roślinności. Szczególną uwagę przywiązują do drzew, oczywiście stanowią one element zabawowy a nie dekoracyjny. Dzieci bujają się na gałęziach, budują domki na drzewach, wznoszą z gałęzi szałasy, chowają się za pniami a nawet czytają książki. Ważnym elementem jest również trawa będąca powierzchnią o wielu funkcjach oraz kwiaty, które zachwycają barwą, delikatnością płatków oraz zapachem. Na rysunkach istnieją także zwierzęta, z którymi dziećmi bawią się, głaszczą je i karmią (Hart 1995).

 

Analiza tych rysunków dowodzi, że dzieci widzą swoje miejsce do zabawy inaczej niż projektanci, czasami trochę piasku, błota, drzew, krzewów oraz otwartej przestrzeni daje dzieciom równie dużo radości!Nie tak jak uporządkowany przez dorosłych plac.

Odmiennie widzą ogrody zabaw dzieci starsze oraz młodzież. Rozwój techniki sprawił, że młodzież coraz częściej siedzi przed komputerami grają w gry i korzystają z Internetu. Prowadzą także w większości tryb siedzący, mało przebywają na powietrzu i nie uprawiają sportów. Dlatego współczesne wyposażenie jest coraz bardziej ekstremalne -wywołujące podekscytowanie oraz silne wrażenia. Dzieci szukają emocji zupełnie jak grach komputerowych, dlatego powstają urządzenia ekstremalne i trójwymiarowe.

 

Analizując wyposażenie placów zabaw na przestrzeni ostatnich lat należy stwierdzić, że urządzanie i projektowanie placów i ogrodów zabaw dostosowane jest wyłącznie do użytkownika i jego wymogów, które ciągle się zmieniają.

 

Projektowanie ogrodów gier i zabaw dla dzieci

žSą to głównie tereny zieleni towarzyszącej obiektom dziecięcym.
žOGRODY DZIECIĘCE są to wydzielone tereny zieleni, zagospodarowane i wyposażone w  odpowiednie urządzenia, przeznaczone, do codziennego wypoczynku i zabawy dzieci.
žDo grupy ogrodów dziecięcych zaliczamy:
ž— place gier i zabaw dla dzieci,
ž— ogrody przy żłobkach (dziecińcach),
ž— ogrody przy przedszkolach.
ž— ogrody jordanowskie,
ž— ogrody przy szkołach (podstawowych, zawodowych, licealnych, specjalnych),
ž— ośrodki wczasów świątecznych,
ž— ośrodki półkolonijne.
žCelem ogrodów dziecięcych jest stworzenie warunków sprzyjających prawidłowemu rozwojowi fizycznemu i psychicznemu dzieci przez zapewnienie im całkowitej swobody i bezpieczeństwa codziennego wypoczynku, zabawy i odprężenia w otoczeniu zdrowym i estetycznym.
žOgrody dziecięce są ściśle związane z zespołami jednostek mieszkaniowych i powinny być sytuowane na terenie tych jednostek, w wyjątkowo korzystnych sytuacjach mogą być lokalizowane przy ciągach pieszych.

Założenia projektowe:

žTeren przeznaczony dla omawianych ogrodów powinien być:
¡Nasłoneczniony i usytuowany w pasach zieleni publicznej lub też na granicy tych pasów, zagajników czy lasów.
¡Znacznie oddalony od dużych arterii komunikacyjnych i nie może być narażony na hałas, zadymienie, kurz i nieprzyjemne zapachy.
žDojście dzieci do tych ogrodów nie może przecinać arterii komunikacyjnej i powinno zamykać się w granicach 500—1000 m.
žWszystkie tereny przeznaczone dla dzieci powinny być ogrodzone, w celu uniemożliwienia przejazdu przez ten teren oraz uniknięcia wybiegania dzieci na ulicę. Rolę ogrodzenia w zależności od sytuacji mogą pełnić: żywopłoty, murki, płotki oraz ogrodzenia z siatki.
¡Gleby w tych ogrodach powinny być dobre, suche i przepuszczalne.
¡Istniejący starodrzew i ciekawe ukształtowanie terenu są bardzo wskazane, powinny również istnieć dobre możliwości doprowadzenia wody i założenia kanalizacji.
žProgram ogrodów dziecięcych należy tak kształtować, aby wpływał na rozwój i sprawność fizyczną rozwijał  inicjatywę, fantazję, różne zainteresowania artystyczne (śpiew, muzyka, rysunek) oraz uczył dzieci zbiorowego współżycia.

Zieleń na terenach ogrodów pełni rolę ochronną, izolacyjną, estetyczną, uczy i wychowuje, ale musi również zapewniać możliwość zabawy na trawnikach wśród drzew. Utrzymanie warunków półcienia jest bardzo wskazane, szczególnie w miejscach przeznaczonych dla najmniejszych dzieci. Stosowany materiał roślinny musi być wytrzymały na złamania, łatwo się regenerować i nie może zawierać roślin kłujących, parzących i trujących.

Drogi i place powinny mieć nawierzchnię ziemną, piaskową, wiórową lub elastyczną. Nie wolno stosować nawierzchni z płyt kamiennych, betonowych lub też o nawierzchniach żwirowych i żużlowych, gdyż przy możliwości częstych upadków narażają dzieci na poważne skaleczenia i wypadki.